Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του ie και του δημοσιογράφου Νώντα Χαλδούπη πλήρης ανατροπή σκηνικού, αρχής γενομένης από τη δήλωση Τσίπρα στο “Bloomberg”, αναμένεται τις επόμενες 72 ώρες στις σχέσεις με τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές.
Την Τετάρτη, κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ ανακοινώνουν συμφωνία-κλειδί, που θα επιτρέψει να ξεπεραστεί το ορόσημο της 28ης Φεβρουαρίου, χωρίς να υπάρξει το παραμικρό πρόβλημα στην παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Τη συμφωνία προανήγγειλε, με δηλώσεις του στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του “Mega”, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης, τονίζοντας χαρακτηριστικά:«Στη συνάντηση Τσίπρα με Γιούνκερ δεν το θεωρώ απίθανο να χαραχθεί ο οδικός χάρτης για το μέλλον».
Όπως εξήγησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τη συμφωνία που κυοφορείται θα πάψει να τίθεται ζήτημα διακοπής της παροχής ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ, καθώς η Ελλάδα θα συνεχίσει να εφαρμόζει ένα οικονομικό πρόγραμμα σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους.
Αυτή, τόνισε, ήταν η βασική απαίτηση που είχε θέσει ο Μάριο Ντράγκι για να συνεχισθεί η παροχή ρευστότητας στις τράπεζες: «να συνεχίσει να εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα, όχι ΤΟ πρόγραμμα», όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ. Δραγασάκης, εννοώντας ότι η κυβέρνηση θα εφαρμόσει ένα νέο πρόγραμμα και όχι το μνημόνιο.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει προταθεί να ζητήσει η Ελλάδα μια τρίμηνη τεχνική παράταση του υπάρχοντος προγράμματος (ως τις 28 Μαΐου) και να κλείσει τυπικά η αξιολόγηση από την τρόικα χωρίς να τεθούν απαιτήσεις για νέα μέτρα λιτότητας, αλλά μόνο για θεσμικές-διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως έχει προτείνει και η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ.
Η ελληνική πλευρά αντιπροτείνει να εφαρμοσθεί για ένα τρίμηνο ένα πρόγραμμα-γέφυρα, με μέτρα θεσμικού και διαρθρωτικού χαρακτήρα, που θα συμφωνηθούν με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ανεξάρτητα, πάντως, από την τυπική μορφή που θα πάρει η συμφωνία για τη μεταβατική περίοδο των επόμενων μηνών, κυβερνητικές πηγές τονίζουν ότι επιτυγχάνεται ο στόχος της κυβέρνησης να κερδίσει πολύτιμο χρόνο και να διαπραγματευθεί για τη μετά το μνημόνιο εποχή χωρίς να επικρεμάται η «δαμόκλειος σπάθη» της διακοπής της παροχής ρευστότητας στις τράπεζες από την ΕΚΤ.
Ο ρόλος Ομπάμα
Καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή υπέρ της Αθήνας των διαπραγματευτικών συσχετισμών έπαιξε, σύμφωνα με πληροφορίες, η Ουάσιγκτον.
Κρίσιμης σημασίας ήταν η τηλεφωνική συνομιλία του Γιάνη Βαρουφάκη, την Παρασκευή, με τον Αμερικανό ομόλογό του, Τζακ Λιου, όπου συμφωνήθηκε να σταλεί στην Αθήνα τις επόμενες ημέρες για διαβουλεύσεις ανώτερο στέλεχος του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών.
Όχι τυχαία, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, το Σάββατο ο Αλέξης Τσίπρας προχώρησε στη γνωστή «κατευναστική» δήλωσή του στο αμερικανικό δίκτυο “Bloomberg”, που στόχο είχε να μετριάσει τις εντυπώσεις περί ανοικτού πολέμου της κυβέρνησης με την τρόικα, οι οποίες δημιουργήθηκαν μετά τη δημόσια αντιπαράθεση Βαρουφάκη-Ντάισελμπλουμ, την Παρασκευή.
Επίσης όχι τυχαία, ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα, προχώρησε στη δήλωση-βόμβα στο CNN, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το δόγμα Μέρκελ για τη διαχείριση της κρίσης στην ευρωζώνη.
Ερωτηθείς αν συμφωνεί με τη θέση Τσίπρα, ότι η λιτότητα δεν φέρνει αποτελέσματα, ο Ομπάμα απάντησε: «Αυτό που μας δίδαξε η αμερικανική εμπειρία είναι ότι ο καλύτερος τρόπος να μειώσεις τα ελλείμματα είναι να αποκαταστήσεις τη δημοσιονομική σταθερότητα, είναι να αναπτυχθείς. Όταν έχεις μια οικονομία σε ελεύθερη πτώση πρέπει να υπάρξει στρατηγική ανάπτυξης και όχι απλώς να γίνονται προσπάθειες πίεσης ενός πληθυσμού, που δεινοπαθεί ολοένα και περισσότερο».
Η σαφής αμερικανική τοποθέτηση υπέρ της Ελλάδας προκάλεσε σοκ στο Βερολίνο, παρότι η Ουάσιγκτον δεν εμπλέκεται άμεσα στη διαχείριση της ελληνικής κρίσης.
Τούτο διότι οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να εξαπολύσουν ένα… πυρηνικό όπλο οικονομικής διπλωματίας κατά του Βερολίνου, αν τάσσονταν, στο πλαίσιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπέρ της διοργάνωσης μιας ειδικής διάσκεψης στην Ουάσιγκτον για το θέμα του ελληνικού χρέους. Σε αυτή την περίπτωση, το Βερολίνο θα ερχόταν αντιμέτωπο με βαρύτατη πίεση να δεχθεί αυτό που έχει δηλώσει ότι δεν συζητά καν, δηλαδή το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.
Η ευκαιρία της Γαλλίας
Καταλυτικός, όμως, είναι και ο ρόλος της Γαλλίας, όπως φάνηκε καθαρά από την επίσκεψη Βαρουφάκη-Τσακαλώτου στο Παρίσι και τη συνάντηση με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών, Μισέλ Σαπέν.
Η γαλλική πλευρά είναι σαφές και από τις δηλώσεις Σαπέν ότι υποστηρίζει ανοικτά την ελληνική προσπάθεια για απεγκλωβισμό από το ορόσημο της 28ης Φεβρουαρίου και τις απειλές διακοπής χρηματοδότησης από την ΕΚΤ, ερχόμενη σε ριζική αντίθεση με την προσπάθεια του Βερολίνου να «στριμώξει» όσο το δυνατόν την Αθήνα, προκειμένου να εκβιάσει μια δήλωση υποταγής στο παλαιό πλαίσιο των μνημονίων, με τη μορφή ενός αιτήματος παράτασης του προγράμματος πέραν της 28ης Φεβρουαρίου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρόεδρος Ολάντ βλέπει στην ελληνική κρίση μια σπάνια ευκαιρία να ανακτήσει τον ισχυρό πολιτικό ρόλο που είχε πάντα το Παρίσι, στο πλαίσιο του γαλλογερμανικού άξονα, ρόλο τον οποίο έχασε τα τελευταία χρόνια, λόγω της συντριπτικής οικονομικής υπεροχής της Γερμανίας.
Ειδικότερα, στο Παρίσι εκτιμούν ότι η χαλάρωση του ελληνικού προγράμματος λιτότητας, εφόσον τελικά επιτευχθεί, με καθοριστική παρέμβαση της Γαλλίας, θα επιτρέψει στους Γάλλους να επιβάλουν στην Γερμανία τις θέσεις τους για τερματισμό της σκληρής λιτότητας συνολικότερα στην ευρωζώνη. Και, πολύ περισσότερο, θα επιτρέψουν στο Παρίσι να ανακτήσει το χαμένο ρόλο του ως πολιτικός καθοδηγητής του γαλλογερμανικού άξονα.
Κυβερνητικές πηγές εκτιμούν ότι οι συσχετισμοί που διαμορφώνονται πλέον είναι εξαιρετικά ευνοϊκοί για τις ελληνικές θέσεις, ενώ αντίθετα η Γερμανία φαίνεται ότι πλέον απομονώνεται διπλωματικά και δύσκολα θα επιβάλει τις ακραίες θέσεις της. Οι νέοι συσχετισμοί έχουν γίνει σαφώς αντιληπτοί από τον Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, που θα επιχειρήσει να διαμορφώσει ένα κοινά αποδεκτό πλαίσιο συμβιβασμού, το οποίο όμως δεν θα γέρνει προς την πλευρά της Γερμανίας…
